Superwoman in de Twin Towers

Maandag avond waren we in een klein kerkje in een andere sloppenwijk hier in Belo Horizonte, die de "Twin Towers wijk" genoemd wordt omdat er twee niet afgebouwde flatgebouwen midden in staan, die ondertussen bewoond worden door daklozen en sloppenwijkbewoners. Kelly was uitgenodigt om foto's te schieten van het feest dat het begin van een groep tienermeisjes vierde. Het project wordt geleid door medewerkers van een van onze andere projecten hier in de stad dat het "Reborn (Opnieuw geboren) huis" heet. Ze hebben een project dat "Super vrouw" heet, en waarin ze het met de meiden hebben over vrouwelijke onderwerpen als: mode, jongens/uitgaan, school, eigenwaarde, enz.. Zo werken ze tegen tienerzwangerschap en proberen ze de meiden een ander levensperspectief te geven.
 
Voor ons was het een groot genoegen uitgenodigt te zij, want Luciana en Jaqueline, die het project leiden, hebben vorig jaar de FCD school, die we leiden, gedaan. Het is erg leuk te zien hoe het zich ontwikkelt. Mensen hebben in ons hart ooit een zaadje geplant, wij hebben weer een zaadje gezaaid in Luciana en Jaquelineé levens, en zij zaaien weer in het leven van de meiden, die later ook weer met hun zaadjes aan de gang kunnen gaan.En uiteindelijk geeft God de groei aan de zaadjes in al onze harten.
We hopen en bidden voor liefde wijheid, kracht en doorzettingsvermogen, zodat de meiden van het "Reborn huis" door zullen gaan met hun fantastische werk en een verschil uit zullen maken in de levens van deze tieners.

Hier zijn enkele van de foto's die Kelly geschoten heeft:

Carnaval in Brazilie

En toen begon het Carnaval. In Brazilie is dit misschien wel het belangrijkste feest van het jaar. Alles gaat over Carnaval, alles stopt, en iedereen gaat de straat op om te feesten. Oficieel duurt Carnaval van zondag tot dinsdag, maar in Brazilie kan het feest we een of twee weken duren.

Carnaval is een van oorsprong katholiek feest dat gevierd wordt in de drie dagen voorafgaand aan Aswoensdag. Volgens de traditie duurt het feest van zondag tot dinsdagavond - de Vastenavond. Om middernacht vangt de vastentijd aan van 40 dagen, tot Pasen. Die tradities zijn echter al lang verloren, en bijna niemand die naar de grote feesten gaat vast hier in Brazilie. Op vette dinsdag (voor de vasten) werd al het vet wat er in huis was opgemaakt omdat het anders zou bederven. De vasten is ter herdenking van de 40 dagen die Jezus volgens het Nieuwe Testament in de woestijn vastte en tevens tot bezinning op de christelijke kernwaarden. In die betekenis wordt de term afgeleid van het Latijn: carne vale (= vaarwel aan het vlees).

Hier in Brazilie kunnen we vlees echter ook op een bijbelse manier begrijpen. Men zondigt in vijf dagen alsof er geen God zou zijn, en iedereen zit op woensdag ochtend braaf in de kerk en wordt vergeven voor zijn/haar zonden.

Gisteren stonden de nieuwtjes al overal op de nieuws sites. De Canaval prins (Rei Momo in Brazilie) heeft de sleutel van de stad weer van de burgemeester ontvangen, en is nu, voor de komende dagen de autoriteit in de stad. Alles mag, er zijn geen regels meer, het is Carnaval.

Wat men er echter niet bij verteld zijn de negatieve gebeurenissen... Elk jaar weer vallen er honderden doden tijdens Carnaval. Auto ongelukken door dronken chauffeurs, overdosis, vechtpartijen en allerlei andere ongelukken.

Vorige week al, tijdens een voorbereidingsfeestje hier dicht bij Belo Horizonte vielen er 17 doden door een van de grote wagens die een electriciteitskabel doorbrak, en die viel midden in de menigte. 17 mensen werden geelectrocuteerd.

Ook verteld niemand over de miljarden reais die verspeeld worden om het feest mogelijk te maken. Ja, de overheid investeerd elk jaar weer miljarden reais. Straten worden gesloten, alle bedrijven gaan dicht. Iedereen heeft ongeveer een week vrij, maar wel moeten er vele duizenden politieagenten de straat op om minimaal de controle te houden, en de verongelukten te helpen. Duizenden ambulances rijden de hele dag heen en weer tussen de parades om de honderden gewonden en dronken naar het ziekenhuis te brengen.

Ook de vrije sex is een probleem. Elk jaar weer worden er duizenden "carnavalbaby's" geboren waarvan men geen idee heeft wie de vader is. En dan hebben we het nog niet eens over de abortussen, waarvan er ook vele duizenden gebeuren. "Niemand is van niemand" is een carnaval motto. Niemand verteld er echter bij dat dat ook betekent dat honderden meiden de komende dagen verkracht zullen worden. Ook de besmetting met sexuele ziektes neemt gigantisch toe. Maar dat zegt niemand erbij.

Ook verteld niemand dat, vooral bij het grote Carnaval in Rio, de drugsbendes het feest organizeren en betalen. Ja, de "sambascholen" komen bijna allemaal uit de arme en sloppenwijken, en hebben daar allemaal hun "sponsors". Niemand verteld dat zo de macht en de autoriteit van de bendes in de wijken groeit...

Tja, het is weer Carnaval... Dit weekend meer over het "feest"

Tiener of moeder zijn?

Het programma van vandaag zou voor tieners, zowel jongens als meisjes, van 14 tot 20 jaar zijn. De jongens zouden gaan voetballen en de meisjes een dans leren. Ik was bij de groep meisjes en Tijs bij de jongens in de groep.

Een meisje in het bijzonder trok mijn aandacht. Laten we haar Maria* noemen (verzonnen naam*).


Maria is een 15-jarig meisje, vol van leven met ronde, zwarte ogen, een mooie glimlach en een vleugje kinderachtig. Alles in haar schreeuwt om aandacht. Ze probeert van alles om aandacht te krijgen! Terwijl ze probeerde de dans te leren probeerde ze met typische tiener grapjes op te vallen. Niets mis mee, toch? Een tiener die tiener is. Het is ontzettend normaal, als ik niet, terwijl we naar de grapjes van Maria luisterden en keken, in mijn armen haar kleine baby had. Ja. Maria is pas 15 maar is al de moeder van een meisje van 8 maanden. Een prachtig meisje met krullend zwart haar versierd met gekleurde knipjes, en met mooie ronde ogen als die van haar moeder.

Maria raakte zwanger toen ze slechts 13 jaar oud was. Ze woont niet samen met de vader van het kind (die nu 21 jaar oud is) en  haar moeder helpt haar het kind op te voeden.

Toen ze aankwam op de dansles "gooide" ze de baby op mijn schoot en keek nauwelijks meer om naar het mooie meisje in de grote zaal. Ik speelde met haar, gaf haar de fles, en na een tijdje viel de kleine baby, weggestopt op mijn schoot, in slaap.

Ik weet dat dit niet zou moeten gebeuren. Een vrouw moet leven haar kindertijd en tienerjaren leven en beleven, daarna trouwen met iemand die zij liefheeft en die ook van haar houd, een gelukkig huwelijk opbouwen, dan samen kinderen krijgen als haar lichaam en het huwelijk er klaar voor zijn en dan de kinderen opvoeden met de man die van haar houdt. Dat is wat God wil voor ons allemaal. Maar helaas was het voor Maria weggestolen. En hoe ziet de toekomst van dit mooie meisje er uit? Hier waar we wonen en werken zijn twee mooie meisjes, Sophia en Emily. Ze worden goed verzorgd en opgevoed door hun ouders. Ontvangen liefde, genegenheid, discipline en zorg van hun ouders en van iedereen om hen heen. Als ik hen zie vind ik dat ALLE kinderen het verdienen om dat te hebben. Zij verdienen een gezond leven, waarin ze worden gewaardeerd en hun ouders ze liefhebben.

Wat kunnen we doen om ervoor te zorgen dat onze kinderen alles krijgen wat ze verdienen en nodig hebben? Wat kunnen we doen om niet alle Marias te verliezen voor dat de tieners volwassenen worden?
Als de dansles voorbij is geef ik de baby terug in de armen van haar moeder. Het meisje, nog half slapend, hief haar kleine arm op en zwaaide naar me. Ik nam ze mee naar de poort en nam afscheid. Mijn hart brak toen ik hen zag vertrekken. En ik denk dat het hart van God ook breekt, want dit was nooit zijn plan voor zijn dochters.
Met heel mijn hart bid ik dat ze de liefdevolle vader, die God is, zullen leren kennen. Dat ze bereikt zullen worden met de volheid van Gods liefde. En, met heel mijn hart, wil ik deel uitmaken van Gods plan om die realiteit te veranderen.