Na de twee weken in Paraná zijn we naar Vitória, in de deelstaat Espírito Santo wat ten oosten van Belo Horizonte is, vertrokken. Ook daar mocht ik een week les geven op de Jeugd met een Opdracht basis, dit keer over Kinderen in risico situatie (als sloppenwijken). Het was een leuke uitdaging, en het ging erg goed.Er te komen was echter een gigantische reis. Het zou al een lange reis van 20 uur in de bus zijn (ja, Brazilie is echt ontzettend groot). Toen we echter in de bus zaten kwamen we in een file van een paar uur terecht omdat er een vrachtwagen omgevallen was. Toen we daar eindelijk uitkwamen leek het lekker op te schieten, maar toen kregen we een lekke band. Nou, gauw geregeld zou je toch denken. Niet dus, de chauffeur kon de reserve band niet los krijgen, dus stonden we weer een uur of twee stil voordat we verder konden... Toen we eindelijk bijna in Vitória waren, reed hij met z'n spiegel tegen een vrachtwagen aan. Resultaat: spiegel total loss... Voor we verder konden moest hij dus naar de busgarage om er een andere spiegel op te zetten. Na een tijd prutsen merkten ze daar dat dat niet mogelijk was, dus moesten we een andere bus in. Alle passagiers en alle bagage over gebracht, dus denken we dat we wel zullen gaan. Dan merken ze ineens dat een van de banden van de nieuwe bus een beetje leeg is. Even vullen dus. Wat blijkt? de band is lek, dus moeten ze ook hier even een band wisselen. Gelukkig gaat heet dit keer een beetje vlotter, en 20 minuten later rijden we weg. Na 28 uur in de bus waren we er dan eindelijk.
Gelukkig was het een rustige week, maar terug hebben we er maar voor gekozen om de trein van Vitória naar Belo Horizonte te nemen, wat trouwens een prachtige reis door de bergen van Minas Gerais, langs watervallen en rivieren is, dus dat was genieten. Ja, behalve groot is Brazilie ook echt een prachtig land! Het blijft verbazen.
Ook hier heeft Kelly weer aardig wat foto's geschoten, dus kunt u weer een beetje meekijken waar we nu eigenlijk geweest zijn!
